_METAL GEAR SOLID Δ: SNAKE EATER_
Ön söz
Bu incelemede şahsen en sevdiğim yapımlardan biri olan Metal Gear Solid 3: Snake Eater'ın Unreal Engine 5 motoruyla yeniden inşa edilmiş halini yorumladım. Spoiler içermez, rahatça okuyabilirsiniz.
Hikaye
Ara sahneler en ufak detayına kadar orijinaliyle aynı. Onu bi' aradan çıkaralım. MGS3 zaten bence muhteşem bir senaryoya sahip. Harika bir şekilde yazılmış. "The Boss" karakteri gördüğüm en iyi yazılmış kadın oyun karakteri diyebilirim. E orijinali bu kadar iyi olup bu sözde remake de orijinalinin neredeyse aynısı olunca buna da iyi demekten başka seçeneğim kalmıyor.
Müzikler
Metal Gear Solid serisi repertuarıma muhteşem parçalar katmayı başarmış bir seri keza bu durum Metal Gear Solid 3 için de geçerli. Orijinal soundtrack'i çoğunlukla korumakla beraber, orijinal MGS3'te bulunan ve oldukça popüler olup bir o kadar da sevdiğim "Snake Eater" parçasını intro ekranıyla beraber yeniden yapmışlar. Orijinal versiyonu söyleyen Cynthia Harrell ablamız parçayı yeniden seslendirmiş. Orijinal versiyondaki coşkuyu yakalayamadığını belirtmekle beraber yine beğendiğimi ve aynısını kullanmak yerine yeniden yapmayı akıl etmelerini takdir ettim. Keşke aynı eforu teknik tarafta da gösterselermiş :)
Atmosfer & Estetik
Metal Gear oyunlarını çoğunlukla bir renk ile bağdaştırırım. MGS1 = kırmızı, MGS2 mavi, MGS3 = yeşil gibi gibi. Bu çağrışımda logo rengi, kapakta kullanılan tonlar, oyunun atmosferi gibi farklı sebepler etkili olabiliyor. Örneğin Metal Gear Solid 3'ün yabani ormanlarda geçmesinin bunda etkisi büyük. Her yer yemyeşil. Oyunun görselliğinde yeşilimsi bir filtrenin hakim olması da cabası. Etraftaki hayvanların sesi, otların hışırtısı derken kendinizi yabanda hayatta kalmaya çalışan Bear Grylls gibi hissediyorsunuz :D
Günümüzdeki remakelerin bir türlü kaçamadığı "gerçekçi olmak adına sanatsal görsellikten uzaklaşma" batağına bu yapım da saplanmış. Eski oyunlarda teknik yetersizlikten dolayı yapımcılar görselliği güzel kılmak için gerek yaratıcı çözümler gerek da sanatsal bir vizyon ortaya koyuyordu. Günümüzde ise gerçekçi grafik kaygısı bu işi biraz baltaladı. Oyunun ayarlar sekmesinde filtre seçenekleri var. Buradan "Legacy" filtresini seçinde orijinalindeki yeşilimsi görüntüyü biraz vermeye çalışıyor ama yine de tam aynı hissi alamadım ben. Çünkü oyun en başından stilistik değil de gerçekçi olması için dizayn edilmiş. Mevzu bütün haliyle sanat tarzında bitiyor, haliyle filtre tek başına eski görüntüyü yakalamaya yetmiyor. En azından güncellenmiş grafik kalitesi görselliği taze tutuyor.
Karakter modelleri gerçekçi detaylara sahip olsa da yüz hatları ve vücut hatları %100 gerçekçi kalmayıp hafifinden uçuk kaçık animemsi görünümü korumuş ki bu beğendiğim bir şey :D
Oynanış
Maalesef ki oynanıştaki kütüklük bu yapımı modernlikten uzaklaştırıyor. Metal Gear Solid serisinin özellikle ilk 3 oyunu kalas kontrolleriyle bilinir. Omuz kamerasından nişan alma, daha akıcı kontroller gibi bazı yenilikler işi rahatlatsa da (bir de çömelerek yürüme var ancak o zaten oyunun sonradan çıkan 3DS versiyonunda vardı) hala günümüz seviyesinde değil. Yinede genel anlamıyla aksiyon daha bir tatlı denebilir.
İster taraya taraya isterseniz de gözlerden uzak bir yılan gibi gizlice ilerleyebilirsiniz. Ben gizlilikten daha çok keyif alıyorum zira bir gizlilik oyunu oynuyorum :D
Gelelim boss kapışmalarına. Metal Gear serisinin boss fightları puzzle gibidir. "Düşmanın canını 0'a indir bitsin"den ibaret değildir. Düşmanı alt etmek için spesifik bir yol izlemeniz veya spesifik birşey ile etkileşime geçmeniz gerekir. Oyun da sizden bunu çözmenizi bekler. Boss kapışmaları 2025 için karmaşıklıktan uzak ve bazı noktalarda yavan gelebilse de ilgi çekici olduğunu düşünüyorum. Oyunu diri tutmak adına güzel kapışmalar bunlar. Hele o son kapışma... Ha bir de bossları ister normal silahlarla canını azaltıp isterseniz de uyutucu tabancayla veya ölümcül olmayan silahlarla staminasını azaltıp geçme seçeneğiniz var.
Teknik Kısım
Optimizasyon rezil. RTX 4070 ve Ryzen 7 7840HS bulunduran laptopum ile 1440p yüksek ayarlarda DLSS Kalite modunda 40-60 arası alıyorum. 60'ı arada sırada görüyorum. Bunu yazdığım tarihte hala düzelmedi ancak ileride patch ile düzeltilir mi bilemem. PS2 dönemindeki adım başı gelen bölgeler arası yükleme ekranları şaka gibi olsa da hala duruyor.
Son söz
Düşük risk alınmış ve bunun sonucunda da günümüz standartlarına gelememiş ancak orijinalini başarıyla tazeleyen bir yapım ortada. Dolayısıyla orijinal 2004 versiyonu oynamak yerine direk bunu oynayabilirsiniz sonuç olarak aynısının iyi grafiklisi gibi bir şey bu.
Ancak fark ne kadar az olsa da ben her remakede olduğu gibi bunda da orijinal vizyonu daha iyi anlamak ve iki versiyon arasında paraleller çizebilmek adına öncelikli olarak orijinalinin deneyimlenmesini tavsiye ederim ama seçim yine size kalmış sonuçta çok bir şey kaybetmezsiniz. MGS3'ün zaten çok iyi olmasında kaynaklı bu da çok iyi bir iş ancak remake anlamında 2025 modernliğinde bir iş beklemeyin derim.
“Till we meet again, John!”
Hikaye
Ara sahneler en ufak detayına kadar orijinaliyle aynı. Onu bi' aradan çıkaralım. MGS3 zaten bence muhteşem bir senaryoya sahip. Harika bir şekilde yazılmış. "The Boss" karakteri gördüğüm en iyi yazılmış kadın oyun karakteri diyebilirim. E orijinali bu kadar iyi olup bu sözde remake de orijinalinin neredeyse aynısı olunca buna da iyi demekten başka seçeneğim kalmıyor.
Müzikler
Metal Gear Solid serisi repertuarıma muhteşem parçalar katmayı başarmış bir seri keza bu durum Metal Gear Solid 3 için de geçerli. Orijinal soundtrack'i çoğunlukla korumakla beraber, orijinal MGS3'te bulunan ve oldukça popüler olup bir o kadar da sevdiğim "Snake Eater" parçasını intro ekranıyla beraber yeniden yapmışlar. Orijinal versiyonu söyleyen Cynthia Harrell ablamız parçayı yeniden seslendirmiş. Orijinal versiyondaki coşkuyu yakalayamadığını belirtmekle beraber yine beğendiğimi ve aynısını kullanmak yerine yeniden yapmayı akıl etmelerini takdir ettim. Keşke aynı eforu teknik tarafta da gösterselermiş :)
Atmosfer & Estetik
Metal Gear oyunlarını çoğunlukla bir renk ile bağdaştırırım. MGS1 = kırmızı, MGS2 mavi, MGS3 = yeşil gibi gibi. Bu çağrışımda logo rengi, kapakta kullanılan tonlar, oyunun atmosferi gibi farklı sebepler etkili olabiliyor. Örneğin Metal Gear Solid 3'ün yabani ormanlarda geçmesinin bunda etkisi büyük. Her yer yemyeşil. Oyunun görselliğinde yeşilimsi bir filtrenin hakim olması da cabası. Etraftaki hayvanların sesi, otların hışırtısı derken kendinizi yabanda hayatta kalmaya çalışan Bear Grylls gibi hissediyorsunuz :D
Günümüzdeki remakelerin bir türlü kaçamadığı "gerçekçi olmak adına sanatsal görsellikten uzaklaşma" batağına bu yapım da saplanmış. Eski oyunlarda teknik yetersizlikten dolayı yapımcılar görselliği güzel kılmak için gerek yaratıcı çözümler gerek da sanatsal bir vizyon ortaya koyuyordu. Günümüzde ise gerçekçi grafik kaygısı bu işi biraz baltaladı. Oyunun ayarlar sekmesinde filtre seçenekleri var. Buradan "Legacy" filtresini seçinde orijinalindeki yeşilimsi görüntüyü biraz vermeye çalışıyor ama yine de tam aynı hissi alamadım ben. Çünkü oyun en başından stilistik değil de gerçekçi olması için dizayn edilmiş. Mevzu bütün haliyle sanat tarzında bitiyor, haliyle filtre tek başına eski görüntüyü yakalamaya yetmiyor. En azından güncellenmiş grafik kalitesi görselliği taze tutuyor.
Karakter modelleri gerçekçi detaylara sahip olsa da yüz hatları ve vücut hatları %100 gerçekçi kalmayıp hafifinden uçuk kaçık animemsi görünümü korumuş ki bu beğendiğim bir şey :D
Oynanış
Maalesef ki oynanıştaki kütüklük bu yapımı modernlikten uzaklaştırıyor. Metal Gear Solid serisinin özellikle ilk 3 oyunu kalas kontrolleriyle bilinir. Omuz kamerasından nişan alma, daha akıcı kontroller gibi bazı yenilikler işi rahatlatsa da (bir de çömelerek yürüme var ancak o zaten oyunun sonradan çıkan 3DS versiyonunda vardı) hala günümüz seviyesinde değil. Yinede genel anlamıyla aksiyon daha bir tatlı denebilir.
İster taraya taraya isterseniz de gözlerden uzak bir yılan gibi gizlice ilerleyebilirsiniz. Ben gizlilikten daha çok keyif alıyorum zira bir gizlilik oyunu oynuyorum :D
Gelelim boss kapışmalarına. Metal Gear serisinin boss fightları puzzle gibidir. "Düşmanın canını 0'a indir bitsin"den ibaret değildir. Düşmanı alt etmek için spesifik bir yol izlemeniz veya spesifik birşey ile etkileşime geçmeniz gerekir. Oyun da sizden bunu çözmenizi bekler. Boss kapışmaları 2025 için karmaşıklıktan uzak ve bazı noktalarda yavan gelebilse de ilgi çekici olduğunu düşünüyorum. Oyunu diri tutmak adına güzel kapışmalar bunlar. Hele o son kapışma... Ha bir de bossları ister normal silahlarla canını azaltıp isterseniz de uyutucu tabancayla veya ölümcül olmayan silahlarla staminasını azaltıp geçme seçeneğiniz var.
Teknik Kısım
Optimizasyon rezil. RTX 4070 ve Ryzen 7 7840HS bulunduran laptopum ile 1440p yüksek ayarlarda DLSS Kalite modunda 40-60 arası alıyorum. 60'ı arada sırada görüyorum. Bunu yazdığım tarihte hala düzelmedi ancak ileride patch ile düzeltilir mi bilemem. PS2 dönemindeki adım başı gelen bölgeler arası yükleme ekranları şaka gibi olsa da hala duruyor.
Son söz
Düşük risk alınmış ve bunun sonucunda da günümüz standartlarına gelememiş ancak orijinalini başarıyla tazeleyen bir yapım ortada. Dolayısıyla orijinal 2004 versiyonu oynamak yerine direk bunu oynayabilirsiniz sonuç olarak aynısının iyi grafiklisi gibi bir şey bu.
Ancak fark ne kadar az olsa da ben her remakede olduğu gibi bunda da orijinal vizyonu daha iyi anlamak ve iki versiyon arasında paraleller çizebilmek adına öncelikli olarak orijinalinin deneyimlenmesini tavsiye ederim ama seçim yine size kalmış sonuçta çok bir şey kaybetmezsiniz. MGS3'ün zaten çok iyi olmasında kaynaklı bu da çok iyi bir iş ancak remake anlamında 2025 modernliğinde bir iş beklemeyin derim.
“Till we meet again, John!”