MANKIND IS DEAD. BLOOD IS FUEL. HELL IS FULL.
Ultrakill; klasik Doom oyunlarının görsel stilini, yeni nesil Doom oyunlarının hızlı oynanış dinamikleriyle muazzam bir şekilde harmanlayan bir yapım.
Oyundaki silah çeşitliliği ve kombo mantığı bence aşırı eğlenceli. Silahların birbiriyle olan sinerjisi sayesinde çeşitlilik konusunda hiçbir eksiklik hissettirmiyor.
Bölüm tasarımları ise HARİKA. İncelemeyi yazdığım sırada erişilebilir olan en son bölüm (Katman 8), oyun tasarımı derslerinde okutulacak kadar başarılı bir mimariye ve atmosfere sahip.
Doom’da gördüğümüz o "sakın durma ve öldürmeye devam et" mantığını, oyun dünyasında en iyi uygulayan yapımlardan biri kesinlikle bu oyun. Üstelik arka plandaki lore'u ve evreni de kendi içinde keşfetmesi gayet zevkli bir derinlik sunuyor.
Oyunun tek eksi sayılabilecek yönü ise bölümlerin uzun olması ve oynadığınız süre boyunca tamamen oyuna odaklanmak zorunda kalmanız. Bu yoğun tempo, bir noktadan sonra insanı maalesef zihinsel olarak yoruyor.
Tabii bu durum tamamen benim kişisel deneyimim; her oyuncuda aynı yorgunluğu yaratacak diye bir şey yok.
Bunun dışında harika bir oyundur Ultrakill.




