9/10
Ben bu oyunu sevmekten çok, bu oyunun var olma ve "yapmaya çalıştıklarını" yapabildiği bir geleceğin hayalini kurmayı seviyor olabilirim bilmiyorum. Çok uzun zaman uzayda yıldızların ve asteroitlerin arasında gerçekten çok uzun zaman geçirdim. Öldüm öldürdüm ama bu oyunda en tehlikeli olan şeyin asla başka oyuncular veya NPCler olmadığını, en tehlikeli olanın oyunun kendisi olduğunu en zor ve acılı yoldan öğrendim. Asansöre binersin asansörün alt tabanı bir anda yok olur düşer ölürsün. Gemin bir anda var olmayan bir şeye takılır ölürsün vb vb vb. Bunları sıralamayacağım oyunun oynanışı gerçekten(toparlanmış olmasına rağmen) daha baby steps aşamasında buna oynayan kimse itiraz edemez. Benim sevdiğim RSI'ın yapmaya çalıştığı server mesh teknolojisi ve ayakların altına sunulan sonsuz açık dünya mantelitesi. Sonsuz derken sadece boyut olarak değil, imkan olarak da sonsuzluktan bahsediyorum. Kickstarter olarak başlamış bu proje yıllardır betadan bile çıkamaması Robert abimizin gerçekten çok büyük bir lokma yutmaya çalışması ve bunu yutmaya çalışırken de arkasında(neredeyse) biz oyunculardan fazlasının bulunmaması. Dışarıdan bakınca ne kadar dolandırıcılık olarak gelse de, ben kendilerine son derece inanıyor, yıllar içerisindeki gelişimini gördükçe olmak istedikleri yere bir gün varacaklarına %100 inanıyorum. Çünkü bunu yapabileceklerini bilmeseler çokta bu proje bin kere durdurulmuş ve Robert çöktüğü paralar ile bahama da kokteylini yudumluyor olurdu. Biz bu davaya baş koyduk bir kere. Uzaya ve uzayda yaşamakla ilgili olan düşüncelere ilgisi olan ve bunu deneyimleye merakı olan herkese şiddetle olmasa da tavsiye ederim. Evet sinir krizi geçirtebilir başlarda ama Star Citizen toksik bir ilşiki gibi nereye nasıl dokunacağını bilirsen tamamen zararsız biri :D