NES video games

Toplanın anlatıyorum. Şimdi diyeceksiniz ki "Ulan öküz herif. Sen 1986 doğumlusun. Bu oyun çıkmış 1987'de. 1 yaşında oyun mu oynadın? Hadi oradan". Haklısınız. Ama aynı zamanda haksızsınız. Çünkü according to my father, 1988 senesinde 1981 doğumlu abimin, ilk okula başlaması dolayısı ile , DERS çalışması bakımından, (Hiç bir zaman ders çalışmadı) kasetli bir sistem olan Amstrad CPC 64 isimli bir bilgisayar eve gelir. Bende 2 yaşımdayım. Babamın anlattığına göre Taksimin arka caddelerinde bu Amstrad'da açılan derslerin yüklendiği kasetçiler varmış. Matematik 1.. Sosyal Bilgiler 4 gibi. Git gel git gel, demişler ki "Abi bak bu bilgisayarda oyunlarımız da var. Al bir tane ücretsiz. Çocukların oynasın". Ulan deme işte piç. Yapma işte şerefsiz. Verme o kasedi. Neden vermesin? Çünkü kasetin adı "Renegade". Yalnız işin garibi bizim Amstrad yeşil ekran. Renkli değil. Resmen ekranda sadece beyaz siyah ve yeşil var. Aman yarabbi. Ben 3-4 yaşıma geldiğimde artık oyunu yemiş yutmuş ezberlemiş bir halde sabah akşam oynuyorum. Düşünün 1991-1992 sezonu ben 5 yaşında Renegade ezberlemişim boss kesiyorum. Sonra diyolar ki Koray neden Souls like oyun seviyor.. Genetiğimizde var kardeşim.

After replaying it, I can confidently call this the Call of Juarez: Gunslinger of the Prince of Persia series—the only difference being that it came out at the wrong time, in the wrong era for the franchise. Even though I love the Sands of Time trilogy, I remember loving this one as well for its distinct aesthetic and the different direction it took. Looking at it today, I actually think it has aged better in many ways. With just a bit of refinement—smoother platforming and more varied duels—it could still feel amazing to play even now. As a standalone experience, it also tells a solid story. The dialogue might come off as a bit cheap, but if you can embrace that slightly cheesy tone, it’s not really an issue.

Mücadele olarak sunulmuş olsa dahi, asla ama asla first person shooter açısı barındırmasını beklemiyordum.

Kesinlikle en iyi Nija Gaiden NES oyunu ancak iyi olması akıcı olacağı anlamına da gelmiyor. İlk oyun ne kadar akıcıysa, üçüncü da bir o kadar kas hafızası istiyor. Daha iyi ve mücadeleci bir platformer ancak tuzaklı bölüm tasarımları ve düşman yerleşimleri bölümleri daha zorlu hale getirebiliyor.

Oyuncu odağını ve dikkatini bu kadar yüksek seviyede tutmayı başarması çoğu zaman sabır sınırlarını aşsa da oyuncuyu geçirdiği tedrisatın çok değerli olduğunu, günümüzle kıyasladığımızda ise skala olarak daha kolay kaçan oyunlara dahi ne kadar sabırsız davrandığımızı gösteriyor.

As a visually impaired gamer, I used to be able to play only one or two games. Now, accessibility mods are coming out one after another, and I can’t keep up. I thought that putting together a list like this would at least help me sort through them.

by Daredevil · 74 games · 0 saves