Batuhan Özkan
Firetale Pro510 logs · 58 posts
Batuhan Özkan
Firetale Pro@carleybatteries
Building Firetale faster than I’m clearing my backlog.
Joined July 2026
Batuhan Özkan
Firetale Pro510 logs · 58 posts
@carleybatteries
Building Firetale faster than I’m clearing my backlog.
Joined July 2026
Ses tasarımı olsun, puzzleları olsun, matrak anları olsun her şeyi ile çok beğendim. Puzzle sevmeyen biri olarak bile hiçbir puzzle esnasında sıkılmadım. Tam doyduğumu hissettiğimi an çok iyi bir finalle bitti. Bu oyunu oynayacak arkadaşlarınız varsa eğer kesinlikle Discord vs üzerinden değil, oyun içerisinden konuşarak oynanması gereken bir oyun. Bir çok puzzle tamamen buna göre dizayn edilmiş ve gerçekten bu seçiminizden pişman olmayacağınıza eminim.
Vita'da böyle bir oyunun var olması (teknoloji açısından) dışında bir esprisi yok. Bölüm dizaynı sıkıcı, hikaye sıkıcı, sevmediğim Uncharted 1 bile kat kat daha keyifliydi bu oyundan hani. Seriyi seviyorsanız ve tamamlamak adına oynamayı düşünüyorsanız boşverebilirsiniz gönül rahatlığıyla...
10-15 saatlik içeriği yaklaşık 30 saatte bitirdim. Bu benim beceriksizliğimden dolayı olabilir elbette fakat hem fps olması hem de parry timinglerin garip olması beni cidden yordu oynarken. Yetenekli bir oyuncu olmadığımı da her zaman söylerim, bu oyun da bunu bir kez daha kanıtlamış oldu. Oyunun 2. Yarısını parkur kısmının artması sebebiyle daha çok sevdim, combat kısmı benim için aadece "iyi" diyebileceğim bir seviyede ve aşırı yükselemedim hiçbir düşmana veya bossa. Oyun sonunda olmasını çok istediğim şey de olmayıp, hikayeyi açık uçlu bitirince iyice keyfim kaçtı. Kötü oyun kesinlikle değil, başyapıt beklemeyin.
Gris'i pek beğenmemiş biri olarak Neva'ya bayıldım. Ve hayır, sebebi aksiyonu değil aksine bölüm çeşitliliği. Gris'te git gide sadece daha da ameleleşen dizayn burada size yenilikler sunuyor sürekli. Oyun zaten 2-3 saat civarı sürüyor, eh bu süreçte karşınıza çıkan mini puzzlelar olsun, toplanabilirler olsun, düşman çeşitliliği ve bosslar olsun sizi sıkmamayı başarıyor. Sonunda da biraz kolaya kaçmış olsa da güzel bir kapanış yapıyor. E daha ne efenim?
Genel olarak güzel bir deneyim geçirmiş olsam da ana hikaye dışında tatmin olmadım maalesef. Hikayesel olarak, yazım olarak çok iyi bir iş var fakat bunu sunması ve bölüm dizaynı açısından oldukça zayıf. Bethesda oyunlarını çok sevdiğim ve Oblivion'u bunca yıldır çok kez duyduğum için biraz hayal kırıklığına uğramış olsam da genel olarak keyif aldım.
Yaaani, hikayeyi sonlandırma dışında pek de bir esprisi yoktu. Oynanış kısmı ve görev dizaynı aşırı tekrar ediyordu bence. Hikayeyi bitiren dlc olmasaydı skiplerdim muhtemelen. Çok kısa olduğu için aşırı rahatsız olmadım.
Açıkçası bolca ön yargılı olmama rağmen oynadığım süreden gayet keyif aldım. Yan görevler ve game loop ilgimi çekmedi maalesef ve oyun bana çok prototip gibi hissettirdi (ki öyle). DLC'leri deneyeceğim, bitirir miyim bilmiyorum. Odyssey için oldukça heyecanlıyım. Bakalım.
Öncelikle ilk oyunu sevmeyen biri olduğumu belirtmek isterim. Bana hitap etmemişti ve bol bol sıkılmıştım. Bundan dolayı da Control Resonant'a karşı cidden önyargılıydım. Oyunun aksiyon tarafı bana hiiiç hitap etmemesine rağmen şunu söyleyebilirim ki, ben bu oyunu cidden çok beğendim. Genel oyun loop'u olsun, hikaye sunumu olsun, sanat tasarımı olsun, müzikleri olsun neredeyse hiç sıkılmadan ortalama 20 saat oynayarak ve çok keyif alarak bitirdim. İlk oyunu sevmemiş bile olsanız kesinlikle bir şans vermenizi öneriyorum.
Sosyal medyada gereksiz gömüldüğünü düşünüyorum. Oyunun teknik sorunları oldukça fazla olmakla beraber gayet keyif aldığım ve bir "Wolverine" oyunundan beklediğim her şeyi de bulduğum bir oyun oldu. Kesinlikle eksikleri var, daha cilalanmalıydı fakat oynarken bir saniye dahi sıkılmadan sonuna kadar götürdü beni. En büyük sorunu düşmanların çok süngerleşmesi bence bir süre sonra. Ben oyunun ikinci yarısında düşman canını azaltarak bu sorunu kendi adıma çözdüm. Oynamayı düşünenlere de aynısını öneririm zira değiştirmeseydim bu kadar keyif almayabilirdim.
Bir çok kusuru olduğunu düşünüyorum, genel game loopu sevmememle beraber tamamen aksiyon odaklı bir oyun için çok fazla tekrar eden boss mevcut. Bunun dışında oyunun özellikle ilk yarısında tamamen oyunu uzatmak için yapıldığı belli olan birçok görev de var maalesef. Fakat en büyük sorunumuz bence oyunun dengesizliği. Oyuna başladığınızda kapıştığınız standart düşmanlarla dans ederek ilerliyorsunuz resmen ve bu keyifli çünkü düşman yapay zekası gerçekten kötü. Aralarında resmen "Önce sen saldır", "Hayır hayır, sen saldır" dediklerini duyuyor gibiyim her seferinde. Bu yüzden oyunun başındaki, düşmanların hızlıca öldürebildiğin ve ancak kalabalıklaşınca seni kenara sıkıştırabildikleri düzenş gayet beğenmiştim. Ancak oyunun ileri kısımlarında, birebir aynı düşmanları öldürmek için defalarca vurmamız gerekmesinden ötürü oyunun aksiyonu git gide soğutmaya başladı beni. Keza bosslarda pattern okumakta oldukça güçlük çektim, üstüne oyun ilerledikçe boss canları benim güçlenme oranımdan ÇOK daha fazla arttığı için git gide daha amelelik gibi hissettirmeye başladı. Ben yetenekli bir oyuncu değilim, daha önce de bunu söyledim ve From Software oyunlarına bayılmama rağmen ömrümü tükettikleri bir gerçek zamanında. Fakat o oyunlarda bir stat geliştirme veya denge kısımları olduğu için, bu kadar işkence gelmiyorken Onimusha oynarken işkence gibi geldi. Bir süre sonra oyunun zorluğunu düşürüp, oyuna öyle devam ettim çünkü artık oyunu bırakma durumuna gelmiştim. Bu kararımdan dolayı da gram pişman değilim. Çok uzattım, kısacası oyun mekaniksel olarak iyi fakat dizayn olarak beni oldukça soğutan şeylere sahip. 6 vermeye içim elvermiyor oyun özünde iyi olduğu için. Bu yüzden 7 veriyorum.
Oyunun eksikleri olmasına, hatta bazı yerlerde eleştirilerde bulunmama rağmen oyunu o kadar sevdim, o kadar başından kalkamadım ki 9'a düşürmeye gönlüm el vermedi. Bu yıl oynadığım oyunlar arasında kesinlikle en sevdiğim oyun oldu. Muazzam bir deneyim, şirketin sıradaki oyununu sabırsızlıkla bekliyorum.
Serinin ilk oyununu oynadıktan sonra, devamını da sevmeyeceğimden neredeyse emindim. Şaka gibi fakat bu sene oynarken en keyif aldığım oyunlardan oldu hem ikinci oyun A Plague Tale Requiem hem de serinin yeni oyunu Resonance: A Plague Tale Legacy. Spoiler vermeden ne kadar anlatılır bilemiyorum fakat, gerek hikaye sunumu, gerek oynanışı ile neredeyse her saniyesinden keyif aldım. Puzzle mantığı da önceki oyunlara nazaran iyileştirilmiş diyebilirim. Mis gibi deneyimdi, öncekileri sevenler zaten oynamıştır, sevmeyenler de gönül rahatlığıyla şans verebilir ^^
Backroom: Escape Together'a göre çok daha basit ve zayıf kaldığını düşünüyorum. Onda aldığım keyfi maalesef bu oyunda bulamadım 4/10'a daha yakındım fakat bazı bölümlerde aldığım keyiften dolayı 5/10'a çektim.
Oldukça ruhsuz bir deneyim. Combat kısmı bence oldukça keyifli olsa da kalan her kısımda aceleye gelmiş ve eksik hissettiriyor. İlk chapter bittikten sonra zamanıma değmeyeceğine karar vererek bırakma kararı aldım.
İlk oyunu pek de sevmemiş, bol bol sıkılmış biri olarak ikinci oyuna şans verdiğim için oldukça mutluyum. Genel oyun döngüsü çeşitlendirilmekle kalmamış, ayrıca sinematik sunum ve hikaye anlatımına da oldukça emek verilmiş. Gerçekten eleştirebileceğim tek şey ise oyunun abartılı derece uzun olması sanırım sadece. Daha kompakt bir deneyim verseydi 8/10'luk bir deneyim olurdu benim için.
Agalarımla yılda 1 sunum izlemek dışında etkinlik yapmıyorduk taaaa ki bu oyun çıkana kadar. 300+ saat oynamamız yetmiyormuş gibi içerik beklemekten de ciğerimiz soldu... Everdark Heolstor gerçek... biliyorum...
O kadar özlemişim ki eski God of War tarzını... Keyifle oynadım baştan sona ve bir an bile sıkılmadım ya da baymadım. Günümüzde bile oynaması keyifli bir oyun bence fakat bunu nostaljik hislerimden dolayı da hissediyor olabilirim. PS2 döneminde God of War oynayan ve bu oyunu deneyim etmemiş herkese öneririm efenim ^^
Arkadaşımla küsünce yarım kaldı mlsf, oynamak isteyen ulaşabilir
Bana hitap etmedi maalesef.
Bana türü sevdiren, bende yeri büyük olan bir yapım. Başta bayabilir fakat o kırılma anı yaşanana kadar devam edilmeli.
Görsellik dışında bir haltı yok.
Arkadaşlarla onlarca saat oynadığımız aşırı keyifli bir oyun.
50'den fazla kez bitirip, defalarca speedrun denemesi yaptığım tek oyun. Sabırsızlıkla Miyazaki'nin bir gün onu hatırlamasını ve geri dönmesini bekleyeceğim.
