Genel olarak beğendim, keyifliydi. Combatı oldukça zevkli, özellikle dövüş sırasındaki animasyonlar çok iyi. Oyunun genel stilini ve tarzını da sevdim. Combo çeşitliliği biraz daha fazla olabilirdi, aynı şekilde ana silah sayısı da. Yine de düşmanlardan düşen silahlar bu eksikliği yeterince kapatıyor. O olayı beğendim. Hikaye kısmı pek ilgimi çekmedi, oynarken çok da umursadığım bir şey olmadı. Son iki chapter dışında oyundan gayet keyif aldım.

İlk oyunda beni rahatsız eden hemen hemen her şeyi bu oyunda alıp üstüne koyarak çok daha iyi hale getirmişler. Hatta Gummi Ship bile eğlenceli olmuş, şok oldum. Buna rağmen beni rahatsız eden iki nokta var. İlki ara sahnelerin fazlalığı. Bazı bölümlerde bir ara sahne giriyor, üç saniye yürüyorum, sonra tekrar ara sahne giriyor. Bir noktadan sonra gerçekten delirttiği oldu. Özellikle deniz kızının olduğu bölümde oynanış falan yok, oturup balıkları izletiyor. Bitirmediğim tek dünya da orası oldu. İkincisi ise Command menüsü. Savaşları çok daha eğlenceli ve derin hale getirebilecek bir sürü yetenek ve seçenek var ama bunları kullanmak bazen gereğinden fazla zahmetli oluyor. Yok kaydır, yana geç, aşağı in, limiti bul, içine gir, hangisini seçeceğine karar ver, sonra tekrar kaydır, yukarı çık, Summon'a tıkla, onun içinden bir daha seçim yap... Yani savaşa mı odaklanayım, menüyle mi uğraşayım. Bir de böyle bir oyunda MP'nin ve Drive Gauge'un daha hızlı dolmasını isterdim. Drive Formlarını ve Limit yeteneklerini daha sık kullanabilmek savaşları çok daha keyifli hale getirirdi. Bu kadar eğlenceli mekaniklerin olması ama onları istediğim sıklıkta kullanamamam biraz can sıkıcıydı. Bunların dışında oyunu gerçekten çok sevdim. İlk oyunun üzerine bu kadar fazla şey ekleyip neredeyse her açıdan geliştirmişler. Beni rahatsız eden kısımları görmezden gelip tam puan veriyorum çünkü neden olmasın.

Keşke ara sahnelere bakıp diğer oyuna geçseydim

İlk oyuna göre combat çok daha akıcı ve keyifli olmuş. Fakat ilk oyundaki skill setinin aynısını kullanıyoruz ve oyuna yeni bir şey eklenmemiş. Düşman çeşitliliği inanılmaz az. Sürekli aynı düşmanlarla karşılaşmak bir süre sonra çok sıkıyor. Boss fightlar da hem çok az hem de genel olarak kötü. Hikaye ise ilk oyun gibi kötü. Sanki oyunun ana hikayesi değil de içinde yaptığımız bir yan görev gibi hissettiriyor. İki farklı sonu var, ikisini de yaptım ama ikisi de birbirinden kötü ve saçma. Kısaca, combat ilk oyuna göre daha iyi ve akıcı olsa da içerik açısından çok eksik. Düşman ve boss çeşitliliği yetersiz, hikayesi de zayıf bir oyun. İlk oyunun üstüne neredeyse hiçbir şey koyamamışlar.

Oyunun tek olayı güç fantezisi. Başlarda bu gerçekten keyifliydi her chapter'da yeni bir şeyler öğrenmek, yeni yetenekler açmak falan güzel hissettiriyordu. Ama oyunun sonlarına doğru skill ağacındaki neredeyse her şeyi açmış olmama rağmen oynanışımda çok az değişiklik olduğunu fark ettim. Bunun sebebi de yeni combo veya skill açtığımda oyunun bunların ne işe yaradığını ve nasıl kullanılacağını anlatmaması. Çoğu zaman savaş sırasında yanlışlıkla yapınca ne işe yaradığını anlıyordum. Son 2 chapter ise benim için direkt eziyetti. Sadece bitsin diye oynadım. Özellikle bazı bölümlerde karakter sürekli hasar yiyip yere düşüyor, sersemliyor, daha kalkamadan tekrar vurulup yine yere düşüyor. Karakter kendini toparlayana kadar hiçbir şey yapamıyorsun ve oyun da toparlanmana izin vermiyor. Aynı döngüye sürekli sokması inanılmaz sinir bozucuydu. Hikaye ve senaryo konusunda 15 yaşımda bir Star Wars oyunu yapsam ben de böyle bir şey çıkartırdım herhalde. Kısacası oyun başlarda sunduğu güç fantezisiyle eğlenceli, fakat ilerledikçe oynanışın kendini geliştirmediğini ve özellikle son bölümlerde gereksiz şekilde sinir bozucu hale geldiğini düşünüyorum.

Atmosferi çok iyi. Etrafta gezmek gerçekten çok keyifli, fast travel'ı bayağı az kullandım. Göçebe olarak başladım ve oyunun beni şehrin içine sokmasını çok sevdim. Girişi gerçekten güzeldi. Karakterleri de sevdim, hepsi ilgi çekici. Görevlerini yaptırıyorlar genel olarak yan görevleri çok sevdim. Birkaç tekrar eden görev dışında çoğu farklı ve sunumları da güzeldi. Genel olarak hikayenin odağında Johnny ve V var. Fakat bazı yerlerde karakterlerin yazımında tutarsızlıklar hissettim. Özellikle başlangıçta iki yabancının birbirine yavaş yavaş alışması ve aralarında bir bağ oluşması temasını daha iyi işleyebilirlerdi. Bir anda birbirlerine ısınmışlar gibi hissettirdi. Oynanışını bayağı sevdim. Savaşa nasıl gireceğiniz konusunda oldukça fazla çeşitlilik var. Ben gizlilik üzerine gittim susturuculu tabanca ve katanayla oynadım, çok keyifliydi. Finali de çok sevdim. The Star finalini aldım ama finale geçişin biraz ani olduğunu düşünüyorum. O kısım biraz gözüme battı. Oyunda hala buglar var. Bu kadar yıl geçmiş olmasına rağmen bunların devam etmesi biraz garip. Neyse ki benim oynanışımı ciddi şekilde etkileyen bir bugla çok fazla karşılaşmadım. Genelde görsel buglardı ama bunlar da zaman zaman atmosferden çıkarıyordu. Bir de oyunda tonlarca kıyafet ve karakter görünüşünü değiştirebileceğiniz çok fazla seçenek var. Kesinlikle TPS kamera açısı olmalıydı. Kendimi doğru düzgün göremiyorsam karakterimin görünüşüne bu kadar önem vermenin ne anlamı var.

Revelations 1’den çok daha iyiydi. Anlatı yapısı yine ilk oyun gibiydi ve bunu hala pek sevmiyorum ama en azından bu sefer daha az yorucuydu. Karakterler iyiydi, farklı mekaniklere sahip olmaları hoşuma gitti ama tek oynadığım için bazı puzzlelarda bi o karaktere geçiş yap bi buna yap, sıkıyor. Düşmanlar fena değildi ve atmosferi ilk oyundan çok daha iyiydi. Sıradan resident evil hikayesi, klasik final. Fena değildi.

Oynadığım karakterler sürekli değişiyor. Sürekli zamanda ileri geri gidip başka karakterlerle oynatıyor ve bu inanılmaz yorucu bir şey. Koşup koşup yaratık öldürüyoruz Left 4 Dead gibi bir şey oynadım hiç Resident Evil'a benzeyen bir yanı yok. Bir de ekstra olarak takıldığım bir şey var loot yapmak için özel bir gözleme aracıyla etrafta loot var mı yok mu diye bakmak zorundayım başka türlü odadaki lootu karakter görüp alamıyor. Bu ne salak saçma bir mekanik böyle

Oynadığım en zevkli combat sistemine sahip oyunlardan biriydi. Oyunun yarısını Nero ile, diğer yarısını Dante ile oynatıyor. Nero ile oynamak çok keyifliydi özellikle Devil Bringer olayını çok sevdim. Bölüm dizaynları da gayet akıcıydı, çok keyifli bir yarıydı. Dante'ye geçince oyun biraz düşüşe geçti çünkü Dante'nin skilleri direkt olarak 3. oyundan gelme, ekstra olarak çok az yeni şey eklenmiş. Üstüne bir de Nero ile oynadığım tüm bölümleri bir de Dante ile tekrar oynuyorum. Dante'ye özel tek bir bölüm bile yapmamışlar, yine aynı düşmanlar, yine aynı bosslar. Bosslar zevkliydi fakat her birini 3 kere kesince artık sıkmaya başladı. Hikaye zaten oldukça klişe. Capcom'dan müthiş bir hikaye beklentim yok ama en azından yan karakterleri daha iyi yazabilirlerdi. Özellikle Nero'nun sevgilisi tüm oyun boyunca onu kurtarmaya çalışıyoruz fakat karakter, herhangi biri gibi kalmış ve hiçbir derinliği yok.

ilk 2 oyundan sonra ilaç gibi geldi

Oyunu neredeyse sadece KARE tuşuna basarak 3-4 saat gibi bir sürede bitirdim. Dövüş sistemi inanılmaz derecede sıkıcı, kendini tekrar eden ve neredeyse hiçbir zorluğu olmayan bir yapıya sahip. Tüm düşmanlar gerizekalı hareket bile etmiyorum, etrafımda dolaşıyorlar ama bana vurmuyorlar. Olduğum yerde sadece KARE tuşuna basıyorum. Hikaye konusunda ise oyunda hikaye yok. Birkaç yan karakter var ama hiçbiri doğru düzgün işlenmeden, ne olup bittiğini bile anlamadan oyun bitiyor zaten. Dante'nin bazı cutscene sahneleri hatırına 2 veriyorum.

Remake şart

Kombat sistemi vasat, mekanikler ise oldukça yetersiz. Açık dünya da bir süre sonra sıkıcı hale geliyor. Yolda karşılaştığım insanlara yardım etmek, küçük yan aktiviteler yapmak gibi en ufak ekstra içeriklere bile girdiğimde, oyun bana bir o kadar uzun ve geçilemeyen sinematik diyaloglar izletiyor. Bu yüzden oyunun yarısından sonra yan içerikleri tamamen görmezden gelip sadece ana hikayeye odaklanmaya karar verdim. Görev tasarımı da fazlasıyla kısıtlayıcı. Oyun seni neredeyse hiç özgür bırakmıyor bir görevi nasıl yapmak istediğin önemli değil, oyun nasıl istiyorsa o şekilde yapmak zorundasın. Karakterleri de hiç beğenmedim çoğu akılda kalıcı ya da ilginç değildi, hikaye bittikten sonra hatırlanacak bir etki bırakmadılar. Buna rağmen oyunun güçlü yanları da var. Görsel kalite gerçekten etkileyici ve atmosferi çok başarılı. Bazen sadece etrafı izlemek bile keyif veriyor. Küçük düşman gruplarıyla yapılan çatışmalar pek eğlenceli gelmese de büyük ölçekli savaşlar oldukça etkileyici atmosferi güçlendiriyor ve oyunun içine çekiyor.