166 saatin sonunda bir maceranın daha dibini görmüş oldum. Oyun gerçekten her köşesinden hikâye ve görev fışkıran bir yapıya sahip. Hatta bazı anlarda “Ben ne yapıyorum?” dediğim yerler bile oldu ama yine de taktiksel oynayıp oyunun sunduğu özgürlüğün tadını çıkararak ilerledim. Sonunda da benim için unutulmayacak oyunlardan biri haline geldi. Sıra tabanlı savaş sistemi herkese hitap etmeyebilir ama denemekten zarar gelmez bu sistem oyunu oynadıkça en keyifli taraflarından biri haline geliyor. Her hamleyi düşünerek yapmak, çevreyi kullanmak, yetenekleri doğru zamanda kullanmanız ve zor savaşları gerçekten düşünerek kazanmak çok tatmin edici. Özellikle yüksek zorluklarda savaşlar adeta bir satranç maçına dönüşüyor. Yoldaşların her birinin kendine ait hikâyeleri ve görevleri var. En güzel tarafı da bunların hiçbirinin sıkıcı hissettirmemesi. Bir süre sonra insan kendini yan görev yapıyormuş gibi değil, ana hikâyenin içindeymiş gibi oynarken buluyor. Sürekli “Acaba sonra ne olacak?” dedirten bir tarafı var. Oyunu save-reload yaparak oynadım ve bu sayede farklı diyalogları, seçimleri ve sonuçları görme şansı buldum. Oynayacak olanlara da kesinlikle tavsiye ederim. Çünkü bu oyunda yapılan her seçim bir şekilde oyuna yansıyor. Bazen küçük gibi görünen bir karar bile çok sonradan bambaşka sonuçlara çıkabiliyor. PUAN 9.7

HAYATIMIN OYUNU

Bir baba ve oğulun acılı hikayesinden yola çıkarak pata küte tanrı ve yaratık tokatladığımız harika oyun