Samet Yapıcı
263 logs · 10 posts
Samet Yapıcı
@sh1nzou
Level Designer • Filmler, oyunlar ve spor.
Joined August 2026
Samet Yapıcı
263 logs · 10 posts
@sh1nzou
Level Designer • Filmler, oyunlar ve spor.
Joined August 2026
Far Cry 3 en sevdiğim oyunlardan biridir. Özellikle FPS en sevdiğim tür olduğundan Far Cry serisine her zaman ayrı bir yakınlığım oldu. Üçüncü oyunu bitirdikten yaklaşık 1 sene sonra Far Cry 4'ün E3 2014 duyurusunu izlediğimde çok heyecanlanmıştım. Ancak gelin görün ki oyunu oynamak 12 sene sonrasına nasip oldu. Far Cry 4 kusursuz bir oyun değil, hatta klasik Ubisoft hatalarının tonlarcasını bulabilirsiniz. Oyunu kıran hatalarla karşılaşmasam da bazı görevleri tekrar oynamamı gerektiren saçma hatalar dışında çok kafama taktığım bir sorun olmadı. Dediğim gibi, klasik Ubisoft hataları. Oyunun sevmediğim bir diğer yönü üçüncü oyunun üstüne çok fazla şey eklememiş olması. Karakol temizleme ve kule açma olduğu gibi duruyor. Neyse ki açık dünyası boş değil ve atmosfer o kadar güçlü ki gezerken bir an bile sıkılmadım. Yine de bunlara farklı mekanikler eklensin isterdim. Belki de oyunun en büyük eksisi hikayesi. Karakterler pek ilgi çekici değil, serinin alameti farikası kötü karakter Pagan Min bile çok tehditkar bir tipleme olamamış. Kendisiyle yüz yüze geldiğimiz sekanslar çok az ve görevler nihai amacımızdan çok ayak işi gibi hissettiriyor. Final de oldukça sığ ve ani. Ancak yan etkinlikler ana görevler arasında oyalamak için hiç fena değil. Buna rağmen oyundan nadir anlar dışında hiç sıkılmadım. Kendi tempomu oyuna uydurdum, atmosferden zevk aldım, avlandım, bitki topladım, kulelere çıkıp bu dünyayı keşfetmeye çalıştım. Sadece ana görev odaklı, çizgisel sinematik bir deneyim arıyorsanız oyun size göre değil. Kendinizi bırakmanız ve gezintiden zevk almanız gerekiyor. Yapay zekası, hayvan davranışları, doğası ve silahlarıyla oyun beni üzmedi ama hep bir potansiyel varmış da Ubisoft aceleye getirmiş gibi hissettim. Tema ve hikaye altyapısı fena değil ancak senaryo gidişatı buna eşlik etmiyor. Yine de beklentim daha düşüktü, bitirdiğim için memnunum. DLC'leri oynamayacağım, sıra Far Cry 5'te.
Detroit Become Human, çıktığı dönem PS4 jenerasyonunun parmakla gösterilen oyunlarından biriydi. Fahrenheit, Heavy Rain ve Beyond Two Souls ardından Quantic Dream'in en büyük oyunu olan oyun, seneler sonra PC'ye gelmesiyle beraber nihayet ben de deneyimleyebildim. Yapay zeka, insansı robotlar, teknolojik gelişmişlikte ilerlemiş şehirler ve elbette ki bu konulardaki felsefi düşünceler hep ilgimi çeken konulardı. Ne mutluyum ki bu konuların, özellikle felsefi boyuttaki düşüncelerin oyunda layıkıyla işlenmiş olmasından dolayı mutluyum. Gerek sinematikler, gerek tempo ve mekaniklerle oyunun bize androidlerin kontrolünü veriş biçimi senaryonun her bir noktasına işlenmiş. Seçime dayalı ve kelebek etkisinin en ön planda olduğu bu tür oyunlarda seçimlerimizin hikayeyi nasıl etkilediği ve ne kadar çeşitli biçimde elimizin altına sunulduğu kritik noktadır. Oyunu oynarken yer yer seçenekler bana az geldi ancak verdiğiniz kararların kümülatif olarak hikayeye etkisi azımsanmayacak şekilde çok. Yine, özellikle bazı hikaye anlarında daha derin ve çatışma sahibi seçenekler konmasını isterdim. İnsanı robotların, insanların hayatlarına girişini kapitalist ve devrimci bakış açılarıyla ele alan oyun, ahlaki ve felsefi soru işaretleriyle oyuncuyu baş başa bırakmayı başarmış. Şahsen bu benim oyundan en büyük beklentimdi ve beklentimi karşılamış bir oyun olarak Detroit Become Human'ı arkamda bıraktım.
Dispatch'in bir kimliği var. Bu çok net. Oyunu bitirdikten sonra hafızanızda oyuna dair, hikayeye dair çok fazla detay kalıyor. Oynanışından hikaye sunumuna, müziklerinden çizimlere kadar oyunda sizi içine çeken şeyler var. Özel bir şeyler. Oyuna başladığım andan sonuna kadar bunu hissettim. Oyun kısa ama etkili, karakter gelişimleri bariz ama tembel olmayan, replikleri güzel yazılmış ve temposu hiç düşmeyen bir süperkahraman hikayesi anlatıyor. Daha doğrusu "süperkahramanlar hikayesi" anlatıyor. Bir grup suçlunun süperkahramana dönüşme hikayesini bu kadar eğlenceli ve güncel süperkahraman filmlerini tiye alarak yansıtmak harika bir iş olmuş. Dispatch samimi bir hikaye. Karakter tasarımları güzel ve hikayaye ayak basan herkes kendinden bir parça bulacaktır buna eminim. Her karakterin duygusal bir yükü var ve hikaye boyunca yaşanan gerginlikle bu duygusal yük desteklenmiş. Sinematik anları izlemek, anlamlı seçimler yapmak ve aktif olarak oyunla meşgul olma arasındaki denge çok iyi kurulmuş. Benim için oyuna dair eksik kalan yan kesinlikle seçimlerin etkisi oldu. Oyun bitince tekrar başlama hissi biraz oldu ama hikayenin bu kadar eğlenceli olduğu bir oyunda hemen yeni bir kayıt açmak istemeniz gerekir ama hayır, oyunda seçimler o kadar az şeye etki ediyor ki neredeyse tek oturuşta oyunun %90'ınını zaten tecrübe etmiş oluyorsunuz. Oyunda güzel işlenmiş kırılma noktaları var haliyle insan hikayenin ileri noktalarına bu kırılmaların etki etmesini istiyor ama sadece birkaç sahneyi değiştirmekten başka işe yaramıyorlar. Yine de oyun içinde ben bu seçimi neden yapıyorum demedim çünkü akış içinde hikayaye kapılıp gidiyorsunuz. İnsanların süper kahramanlıkların kalbinde yer aldığını ve büyülü bir kıyafetin, etrafınızdaki herkesi neşelenirme ve potansiyellerini gerçekleştirmelerine yardımcı olma hikayesi Dispatch. Kusurlarının ötesini görebilme hikayesi. Ve kesinlikle en eğlenceli dünyayı kurtarma ve kendini bulma hikayesi!
Kule savunması pazarda pay kaybetse de benim en sevdiğim türlerden olmaya devam ediyor. Kingdom Rush serisi de kuşkusuz bu türün lokomotif markalarından biri. Bir çoğunuz Kingdom Rush serisini mobil platformlar üzerinden tanımış olabilirsiniz, keza ben de bu şekilde tanıdım. Kingdom Rush Origins ile bu serinin bilgisayar versiyonunu Xbox mağazasından çok cüzi bir fiyata alarak denemiş oldum. Büyük ekranda, daha kaliteli çizim ve efektlerle donatılmış bir atmosferde bu seriyi deneyim etmek benim çok hoşuma gitti. Oyun zor, bence en önemli ve keyifli yanı da bu. Oyun, siz her yeni bölgeye hatta seviyeye geçtiğinizde mekanikleri ilerleterek heyecanı daima canlı tutuyor. Ayrıca, sonraki seviyeye geçmek için mücadele etmenize olanak tanımaya çalışıyor. Bu zorluk çok net bir şekilde mücadele etme isteğini ve seviyeyi tamamladığınızda oluşan tatmin hissini olgunlaştırıyor. Her bir bölgeyi ve seviyeyi defalarca denedim ve zorlukla baş etmek için sürekli yeni stratejiler kurmak bana zevk verdi. Seriye ve türe uzaksanız denemenizi tavsiye ederim. Kaliteli bir oyun. Ancak türe tahammülünüz yoksa bu oyun size türü sevdirecek oyun kesinlikle değil. #KingdomRush #Xbox #İnceleme #Oyunİncelemesi